نتیجه‌ای یافت نشد.

فرار خلبانان بعد از فرار مغزها؟

شناسه خبر: 169454 سرویس: گوناگون سه شنبه ۲۷ فروردين ۱۳۹۸, ۴۷ : ۱۰ : ۰۰
فرار خلبانان بعد از فرار مغزها؟
يکي از نشانه‌هاي ناهنجاري‌هاي اجتماعي و دغدغه کشورها، مهاجرت نخبگان يا نيروي انساني ارزشمندي است که كشور براي تربيت آنها، متحمل هزينه‌هاي زيادي شده.
۵۵آنلاین :

يکي از نشانه‌هاي ناهنجاري‌هاي اجتماعي و دغدغه کشورها، مهاجرت نخبگان يا نيروي انساني ارزشمندي است که كشور براي تربيت آنها، متحمل هزينه‌هاي زيادي شده. تاکنون بيشتر مباحث مطرح‌شده در ايران، درباره مهاجرت نخبگان علمي دانشگاهي بوده است و به دليل وجود نيروي کار مازاد، کمتر به خروج نيروي کار حرفه‌اي پرداخته شده و حتي در اين موارد از عنوان اعزام نيروي کار به خارج از کشور ياد مي‌شود. مهاجرت خلبانان ايراني اگرچه در زمره مهاجرت نيروي کار قرار مي‌گيرد، اما به دليل تعداد زياد آن در سال گذشته و موج درخواست‌هاي مهاجرت اين صنف، بازتاب گسترده‌اي داشته و در محافل تخصصي و بعضا سياسي، به‌عنوان بحران پيش‌روي صنعت هوايي ايران قلمداد شده است. اين مهاجرت‌ها، شرکت‌هاي هواپيمايي را نسبت به آينده نگران کرده و با اعلام وضعيت بحراني، سعي کرده‌اند به هر شيوه ممکن از خروج خلبانان ممانعت كنند. اخذ تعهدات سنگين و بلندمدت از خلباناني که در شرف استخدام يا در آستانه ارتقا بودند، ممنوع‌الخروجي برخي از خلباناني که تعهد داشتند، صادرنکردن تأييديه يک‌طرفه گواهينامه خلباني از سوی سازمان هواپيمايي کشوري و در کمال ناباوري تعليق گواهينامه برخي از خلبانان ايراني که در شرکت‌هاي هواپيمايي خارجي پرواز مي‌کردند، بخشي از اين اقدامات است.مهاجرت براي بهبود وضعيت مادي يا معنوي، امري پذيرفته‌شده است و چه‌بسا در همه جاي دنيا چنين مهاجرت‌هايي وجود داشته باشد؛ با‌این‌حال، فرار، مهاجرتي است که به دليل نارضايتي شديد از وضعيت موجود و بيشتر به صورت آني و بدون اطلاع قبلي انجام مي‌شود. تقريبا همه مهاجرت‌هاي خلبانان ايراني با درخواست فردي و ارتباط مستقيم آنها با شرکت‌هاي هواپيمايي خارجي بوده و اعزامي از سوي شرکت يا نهاد رسمي داخلي صورت نگرفته است. اين مهاجرت‌ها که عموما با نارضايتي و گاهی بدون اطلاع قبلي بوده، حتي با وجود داشتن تعهد به شرکت ايراني نیز صورت مي‌گيرد. از آنجايي‌ که خلبانان ايراني مکانی براي احقاق حقوق خود و بيان مشکلات و نارضايتي‌شان ندارند، پس از پيگيري‌هاي اداري معمول و حاصل‌نشدن نتيجه، يا به شرايط موجود خو مي‌کنند يا رخت مهاجرت بر تن مي‌کنند. چنين مهاجرت‌هايي نه‌تنها اعزام نيروي کار نيست، بلکه به يک «فرار هماهنگ‌نشده جمعي» شبيه است. فرار ناشي از نارضايتي اين خلبانان که در سال‌هاي دور با رفتن به يک شرکت هواپيمايي داخلي دیگر التيام مي‌يافت، عموما از سر استيصال بوده و از آنجايي ‌که همه جاي آسمان ايران يک رنگ دارد، در سال‌هاي اخير به يک شرکت هواپيمايي خارجي ختم شده و در نبود امکان بروز ساير نمادهاي اعتراض جهاني، به کنشي براي بيان اعتراض و اعلام نارضايتي آنها تبديل شده است؛ کنشي که شايد بزرگ‌ترين نمود آن که اوج نارضايتي اين قشر را نشان مي‌دهد، درخواست مهاجرت رسمي بيش از صد نفر در سه ماه پاياني سال 97 و تعداد درخور توجهي از ناوگان جديدالورود هواپيمايی ATR شرکت هواپيمايي جمهوري اسلامي، ازجمله سر فيليت (ناوگان) و جانشين آن که از بهترين خلبانان ايران بودند، است. چرا نارضايتي خلبانان ايراني که نمود شایان توجهي نیز در سطح جامعه ندارد، به مهاجرت يا فرار منتهي مي‌شود، درحالي‌که نارضايتي‌هاي خلبانان شرکت‌هاي بزرگ کشورهاي توسعه‌يافته با اينکه کنش‌هاي صنعتي بزرگي را در کشورشان ايجاد مي‌كنند و هزينه‌هاي گزافي را بر آنها تحميل مي‌‌کنند، حتي به مهاجرت هم ختم نمي‌‌شود، چه اينکه بخواهند فرار کنند؟ از اين کنش‌ها مي‌توان به اعتصاب گسترده خلبانان شرکت‌هاي هواپيمايي لوفت‌هانزا، ايرفرانس و رايان‌اير در سال گذشته ميلادي و لغو چندروزه پروازهايشان اشاره کرد. در ايران، در نبود سنديکاهاي صنفي قدرتمند و بی‌توجهی به حقوق شهروندي در قوانين و مقررات و رويه‌هاي اجرائي، نمود اجتماعي درخور توجهي مانند شرکت‌هاي هواپيمايي خارجي نداشته و هزينه‌اي را از اين بابت به شرکت‌هاي هواپيمايي تحميل نمي‌کند. اين در حالي است که کمترين هزينه‌اي که يک خلبان ناراضي مي‌تواند تحميل کند، هزينه‌‌هاي پنهاني است که با کوچک‌ترين تصميم او در هدايت هواپيما روي باند فرودگاه يا حتي در حين پرواز با افزايش مصرف سوخت، وقوع تأخيرات پروازي، افزايش استهلاک قطعات مصرفي هواپيما و مانند آنها رخ مي‌دهد.همچنين بدترين واکنش قابل تصور نارضايتي خلبانان، تحت تأثير قرارگرفتن شرايط ايمن پرواز از طريق رعايت‌نكردن اصول مديريت منابع خدمه پروازي (CRM) خواهد بود. ناگفته نماند اگر فرايند اصلي پرواز از سوي خلبانان ناراضي و پرسنل مراقبت پروازي که نارضايتي‌شان مسبوق به سابقه بوده و سال‌هاست که هيچ‌کس به داد آنها نرسيده و مانند خلبانان امکان مهاجرت هم ندارند، در يک قاب ببينيم، تهديد ايمني پروازها بيشتر به چشم مي‌‌آيد و از آينده اين صنعت بيشتر نگران مي‌شويم. 

صنعت هواپيمايي ايران را که کل ناوگان مسافري فعال آن کمتر از هر يک از شرکت‌هاي هواپيمايي برتر منطقه است (کمتر از 200 فروند) مي‌توان توسعه‌نيافته و رو به افول تلقي كرد. بنا بر گفته دبير انجمن شرکت‌هاي هواپيمايي، کاهش 13درصدي مسافرت‌هاي هوايي سال 97 نسبت به سال 96، نشان از وضعيت پيش‌رو دارد. اين موضوع با وجود حدود دو هزار خلبان بي‌کار و استمرار مضاعف آموزش خلباني که با وجود هزينه بالا، کماکان به شوق پرواز يا اميد به بهبود شرايط صنعت هوايي ايران افراد بسياري را به خود جذب كرده، قابل توجه است.
 در شرايطي کاملا برعکس، خبرگزاري يورونيوز در 26 جولاي 2018، با توجه به رشد سالانه 4.4 درصد ترافيک هوايي جهاني، از کمبود شديد خلبان تا سال 2036 در جهان و فعاليت شرکت‌هاي هواپيمايي بزرگ دنيا براي جبران اين کمبود خبر داده است.
 به همين دليل شرکت‌هاي هواپيمايي دنيا علاوه بر راضي‌نگه‌داشتن خلبانان خود، سعي مي‌‌کنند نيروهاي آموزش‌ديده خبره‌اي را نيز جذب كنند.
 پس با توجه به تعداد قابل توجه خلبان به نسبت پروازهاي موجود، به نظر مي‌ رسد مسئله اصلي در ايران، نارضايتي خلبانان است که هر روز بر حجم آن افزوده مي‌شود، نه مهاجرت يا کمبود خلبان. با اين فرض مي‌توان گفت محدوديت‌هايي هم که براي مهاجرت خلبانان وضع مي‌‌شود نه تنها مشکل اصلي را حل نمي‌‌کند، بلکه شرايط را بدتر از گذشته کرده و صنعت هوانوردي را با کاهش سرمايه اجتماعي مواجه مي‌كند. در چنين شرايطي لازم است براي حفظ ايمني پروازها و جلوگيري از هدررفت سرمايه اجتماعي اندک صنعت هوايي و همچنين براي استفاده بهينه از نيروي کار حرفه‌اي، عواملي را که باعث نارضايتي خلبانان شده، شناسايي كرد و درصدد رفع آنها برآمد. براي اين منظور درنظرگرفتن موارد زير مي‌تواند مؤثر باشد:
1-  شرکت‌هاي هواپيمايي رويکرد خود را نسبت به مهاجرت خلبانان تغيير دهند و براي حفظ منابع انساني از جمله خلبانان، به جاي استفاده از روش‌هاي قهري و تشکيل پرونده‌هاي متعدد قضائي و بحراني‌جلوه‌دادن مهاجرت آنها، از روش‌هاي نوين مديريت منابع انساني استفاده كنند و اولويت را در تعامل دوسويه قرار دهند.
2-  سازمان هواپيمايي کشوري پيرو بند 3 اولويت‌هاي عمومي ابلاغي رياست محترم جمهور به «منشور حقوق شهروندي» و رعايت اين حقوق پايبند باشد و رويه‌هاي خود را به جاي حمايت صرف از سرمايه‌گذاران، در جهت حفظ حقوق شهروندان و ارتقاي ايمني پروازها قرار دهد تا اعتماد جامعه هوانوردي و مردم از اين بخش دولت سلب نشود.
3-  از آنجا ‌که در کشور با افزايش نيروي انساني در حرفه خلباني، نارضايتي آنها و رشد منفي مسافرت‌هاي هوايي روبه‌رو هستيم و از سوي ديگر کشورهايي با رشد مثبت مسافرت‌هاي هوايي و کمبود خلبان وجود دارند، سازمان هواپيمايي به جاي ممانعت از مهاجرت خلبانان، با همکاري وزارت کار و وزارت امور خارجه، از شرکت‌هاي هواپيمايي يا بنگاه‌هاي اعزام خلبان به خارج از کشور حمايت كرده و از بازار کار غني خلباني در جهان از جمله کشورهاي همسايه و منطقه استفاده كند.
 مطمئنا آورده اين خلبانان براي کشور از لحاظ ارزي، تکنولوژي، تعاملات بين‌المللي و حفظ سرمايه، از هزينه‌اي که براي آموزش، ارتقا و انتقالشان مي‌شود، به مراتب بيشتر خواهد بود.

اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف
علی اصغر قاسم پور ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۰۷:۳۹
وقتی فکر رو به افول بذاره و به کهنه پرستی گرایش پیدا کنه، دیگه همه چی رو به افول میذاره.
13 11 پاسخ دادن به این نظر
حسینی ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۰۹:۱۲
خوب عزیز اونایی که اونجا نشستند که دلشون برای کشور نسوخته براشون مهم نیست که اینا برند یا نرند کار خودشونو می کنند بعد فردا یک راننده اتوبوس ، موتور سواری ... اگر در فامیل باشه رو میارند جاشون می گویند طوری نیست یاد می گیره اگر برای ما کشور اهمیت داشته باشه و کار بلد باشیم همه قوانین و مقررات رو می سنجیم ضعفها رو برطرف می کنیم نه اینکه بذاریم برخی باسوادا برندو برخی بیسوادها هم بمونند و پست بگیرند وقتی هم جاشون محکم شد و پول و پ له ای بهم زدند و یک پول قلمبه دستشون اومد بعد دیگه نمی تونند اینجا زندگی کنند بچه هاشون شرایط خوب میخانند ایران اینطوره اونطوره خلاصه ما فقط از دست میدیم گلم
8 7 پاسخ دادن به این نظر
درمانده ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۰۹:۴۴
اقا منم می خوام برم -همه می خوان برن
9 7 پاسخ دادن به این نظر
سلیمان ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۱۰:۰۱
مسولان مربوطه بخوانند لذت ببرند
10 7 پاسخ دادن به این نظر
مردم ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۱۰:۰۴
کسی نمی تونه منت سرمردم بزاره همه هزینه تحصیل اموزش خودش رامی دن ووووو
8 6 پاسخ دادن به این نظر
ناشناس ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۱۱:۴۰
اراین به بعد باید از نخبگان وثیقه گرفت البته برای مزاح بودولی جای بسی شرمندگیس انها بهد ازسالهای جوانی وخوشگذرانی وپیری ویابیماری های ذلت بارشان یاد وطن ومهربانیهایش می کند توسرتان بخوردعلمتان حرامتان باد علمتان، برایشان فرقی ندارد درهردوره ای ایرانیان گویی ازخودشان گریزانند شاید تبلیغات سوءهمان استکباران جهانی است که جذابیت های دروغین وفریبنده ایجاد می کند.
8 8 پاسخ دادن به این نظر
۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۱۲:۰۴
همه میخوام بزن از قرون وسطی
5 6 پاسخ دادن به این نظر
۱۳۹۸/۰۱/۲۷ ۱۹:۱۱
آقا وقتی مدیران موفق و تحول آفرین تاریخ صنعت هواپیمایی و پاکدست مانند دکتر مهابادی و دکتر باقریان را به جرم مقابله با رانت خواران حذف میکنند و بردار و مدیران احمدی نژادی و تحت حمایت رحیم مشایی را می آورند سرکار و برادر زاده فلان نماینده را که فاقد هرگونه تخصص و تجربه هوایی هستند میگذارند عضو هیئت مدیره شهر فرودگاهی امام، میخواهید وضع چگونه بشود؟
11 8 پاسخ دادن به این نظر
شریف ۱۳۹۸/۰۱/۲۸ ۰۶:۳۷
کشور برگشته ب دوره قاجار حالا خلبان خوب باشی مگه تو زمان قاجار میخای چکار کنی الان کشور شدیدا نیاز ب الاغ سوار خوب و چوپان خوب داره بزار برن از این مملکت سال هزارو دویست و نود هشت هستیم ن سیصد و نود هشت باورکنین الان دوره قاجاریه هستیم صد رحمت ب قاجار
6 7 پاسخ دادن به این نظر

دیدگاه 55

بیشتر

آینده‌پژوهی ایران و اکوسیستم استارتاپی

شناخت مسائل مربوط به آینده کشورها، پیش‌بینی سناریوهای محتمل در حوزه‌های مختلف و تحلیل تغییرات پیش‌رو، به امری بسیار مهم و اساسی برای کشورهای جهان تبدیل شده است. اهمیت این مباحث آن‌چنان است که در کشورهای پیشرفته سال‌های درازی است رشته‌های مرتبط با آینده‌پژوهی

در گرماگرم خشم‌هاي روزمره

...مي‌توان آن را با سطح مهارتي مورد نياز براي هدايت يک جت پيشرفته مقايسه کرد.

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدیو: ورود مسوولین با خودرو به میدان نقش جهان اصفهان

ورود مسوولین با خودرو به میدان نقش جهان اصفهان برای حفاظت از این محوطه تاریخی، ورود خودروها ممنوع است

ویدیو: کشتن بیرحمانه توله خرس ۲ساله در سوادکوه

هشدار - دارای صحنه دلخراش کشتن بیرحمانه توله خرس ۲ساله در سوادکوه شنبه ۲۵خرداد یک توله خرس ۲ساله در منطقه دراسله سوادکوه استان مازندران؛ هنگامی که همراه مادر خود در حرکت بود از یک تپه به پایین سقوط کرده و از مادرش فاصله گرفت. اهالی روستا به طرز بی رحمانه ای با ضربات متعدد سنگ و چوب توله خرس را زخمی کردند. هرچند کوهنوردان عابر به محیط بان ها اطلاع دادند و آن ها به کمک توله خرس شتافتند

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر