سرانجام «تهران، پایگاه مُد کشورهای اسلامی» چه شد

شناسه خبر: 177470 سرویس: توسعه ، فرهنگ و میراث فرهنگی ، گوناگون سه شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۸, ۴۱ : ۱۰ : ۰۰
سرانجام «تهران، پایگاه مُد کشورهای اسلامی» چه شد
متولیان مد دولتی سال‌هاست كه می‌گویند می‌خواهند تهران را به «پایگاه مد کشورهای اسلامی» تبدیل کنند. از شهریور سال 92 که با «مهری جنتی» همسر وزیر فرهنگ وقت، در شوی اسلامی رزیدانس سفیر اندونزی صحبت کردیم و درباره تلاش‌های دولت ایران برای تحقق این آرمان گفت‌وگوی مفصلی داشتیم تا امروز که شش سال می‌گذرد، حتی یک گام رو به جلو برنداشته‌ایم و همچنان در شعارها می‌گوییم تهران می‌خواهد سرآمد و پایگاه مد کشورهای اسلامی باشد و در واقعیت، به جایی نرسیده‌ایم.
۵۵آنلاین :

متولیان مد دولتی سال‌هاست كه می‌گویند می‌خواهند تهران را به «پایگاه مد کشورهای اسلامی» تبدیل کنند. از شهریور سال 92 که با «مهری جنتی» همسر وزیر فرهنگ وقت، در شوی اسلامی رزیدانس سفیر اندونزی صحبت کردیم و درباره تلاش‌های دولت ایران برای تحقق این آرمان گفت‌وگوی مفصلی داشتیم تا امروز که شش سال می‌گذرد، حتی یک گام رو به جلو برنداشته‌ایم و همچنان در شعارها می‌گوییم تهران می‌خواهد سرآمد و پایگاه مد کشورهای اسلامی باشد و در واقعیت، به جایی نرسیده‌ایم.
در آن دیدار، علاوه بر آسیب‌شناسی و واکاوی زیرساخت‌های لازم برای تحقق این آرمان، از اهمیت و ضرورت تأسیس «فشن‌تی‌وی» (Fashion TV) و شبکه اختصاصی مد در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران هم سخنانی به میان آمد و اشارت او به تلاش‌ها و پیگیری‌هایی بود که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای راه‌اندازی این شبکه در دستور کار داشته و پاسخ درخورتوجهی از مدیران رسانه ملی دریافت نکرده است. بحث ضرورت راه‌اندازی شبکه فشن‌تی‌وی و چرایی وجود چنین پلتفرمی در تلویزیون ملی ایران و دلایل مخالفت‌ها و تبدیل‌شدن طرح به یک ایده ممنوعه و خط قرمز، روایت این مقال نیست.  آنچه در این مقال مورد استناد و عنایت و واکاوی قرار گرفته، دلایل ناکامی ایران در هدایت «تهران» به عنوان «پایگاه مد کشورهای اسلامی» است که نیازمند بررسی‌ها و پاسخ‌گویی‌های مسئولانه‌تری از سوی پیگیران و بانیان طرح است. شاید بتوان به اختصار و تیتروار، عدم تحقق این آرمان فراسرزمینی و فراملی را که به‌جد می‌تواند روح تازه‌‎ای به کالبد مد ایران بدمد، در موارد زیر  آسیب‌شناسی کرد.
 ورای تمام موارد ذکرشده در زیر، همچنان بیشتر فعالان صاحب‌نظر حوزه مد اتفاق نظر دارند که عدم تمرکز بر اجرای یک طرح فراملی و جدی‌نگرفتن نقد کارشناسان و دلسوزان قوم، بر ناکامی‌های روزافزون متولیان بخش دولتی افزوده است.  
رویدادها هدفمند نیستند
پاشنه آشیل عدم تحقق این مسئله، با وجود سال‌ها رؤیاپردازی، هدف‌دارنبودن رویدادهای برگزارشده در حوزه مد است. رویدادهایی که در سه سال اخیر در حوزه مد برگزار شده نه ریشه در خاک داشته نه شاخه در آسمان. همگی رویدادهای متفرقه‌ای بودند که تعداد دوره‌های برگزاری‌شان حتی به دو دوره یا به سه دوره قد نداده است. یک بار برای همیشه برگزار شده‌اند و بانی آن رویداد هم به نیت پول‌پاروکردن از این عرصه که تب آن به شدت جامعه را فراگرفته، ناخنکی به کیک به ظاهر گوارای مد زده و بعد از اینکه دانسته این‌کاره نیست و برای این حوزه ساخته نشده، عطایش را به لقایش بخشیده و پی معیشت خویش رفته است. اما در پس تمام این آزمون‌ها، همچنان بنیاد ملی مد بر این سیاست ناصحیح و ارائه مجوزهای فله‌ای، پافشاری می‌کند و هنوز شفاف نشده که بنیاد ملی مد در پس این همه رویداد و همایش یک‌روزه بی‌حاصل، در پی اثبات چیست؟
افراد حقیقی روی جریان مد، موج‌سواری می‌کنند
بیشتر رویدادهای آماری و بی‌هدف حوزه مد که به صورت سالانه تعریف می‌شود و تأثیر چندانی هم در رشد کیفی مد و لباس ندارد، توسط افراد حقیقی و حقوقی‌ای دنبال می‌شود که مراودات حسنه‌ای با بنیاد ملی مد و لباس دارند و نورچشمی هستند و به راحتی می‌توانند با ترکردن لب، مجوز برگزاری رویدادها را اخذ کنند. این میان دو یا سه پلتفرم جدی که تهران را به پایگاهی برای مد حرفه‌ای تبدیل می‌کند، ممنوع اعلام شدند و در ازای این دو یا سه پلتفرم، رویدادهای غیرمرتبط به دست افراد غیرمرتبط، کلاف پیچیده مد را به سمت گره‌های سخت پیش می‌راند.
سکان مد، دست این‌کاره‌ها نیست
نقد جدی دیگری که به مسئله مدیریت رویدادهای سالانه وارد است، سکان‌داری افراد غیرکارشناس و ناکارآمدی است که به‌خصوص در چند سال اخیر به حیاط‌خلوت بنیاد ملی مد و لباس رخنه کرده‌اند و میز و صندلی‌ها را همچون میراثی دیرین، شایسته ید بیضای خود می‌دانند و حاضر هم نیستند از اریکه قدرت به پایین بنگرند و در ازای عملکرد خود، به سؤالات حقیرانه چند خبرنگار پاسخ دهند. ما در مقابل صحنه بنیاد ملی مد و لباس، دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس را می‌بینیم که خیلی منطقی و شیک و علمی صحبت می‌کند و طبیعی است که تمام کاسه‌کوزه‌های ناکامی مد دولتی را بر سر او می‌شکنیم اما حقیقت این است که حیاط‌خلوت بنیاد ملی مد و لباس و شورای مد که اصلا در مقابل رسانه‌ها حضور ندارند و پاسخ‌گوی تصمیمات لحظه‌ای و استراتژی‌های زودگذر خود نیستند، در حاشیه امن مانده‌اند و دست از سر مد برنمی‌دارند. تمنای حرفه‌ای جامعه مد ایران از این جامعه کوچک چندنفره این است که اگر حیاط‌خلوت بنیاد ملی مد و لباس را میراث دیرینی می‌پندارند، دست‌کم اجازه دهند که فضای تعامل و گفت‌وگو میان رسانه‌ها و ایشان جاری و ساری شود، شاید آن سویی که دچار اشتباه شده و می‌گوید سکان مد دست این‌کاره‌ها نیست، در اشتباهی حرفه‌ای باشد و پاسخ‌های شما خوبان بتواند قانع‌کننده باشد.
بنیاد ملی مد و لباس از این شاخه به آن شاخه می‌پرد
کنداکتور اجرائی و رسالت دولتی بنیاد ملی مد و لباس کشور، مثنوی هفتاد من کاغذ شده است. کنداکتوری که بنیاد مد در دست پیگیری و اجرا دارد، خیلی شلوغ و به‌نوعی «شترگاوپلنگ» است. ضمن اینکه کنداکتور اجرائی هر سال با سال پیش یا سال پس از خود متفاوت است و رویدادها و بند بندهای اجرائی کنداکتور محتوایی که بنیاد دنبال می‌کند، به نتیجه نرسیده، به دست فراموشی سپرده می‌شود و به اصطلاح طرح‌های جدید که در دستور کار قرار می‌گیرد، طرح‌های مسن‌تر و قدیمی‌تر را از گردونه پیگیری و اجرا خارج می‌کند. برای مثال، مانند تبدیل تهران به پایگاه مد کشورهای اسلامی که استراتژی سال 92 بنیاد محسوب می‌شد و طرحی فراسرزمینی و فراملی به حساب می‌آمد، طرح اجرای «لباس حلال» هم که به‌نوعی طرحی فراملی و فراسرزمینی به نظر می‌رسید و تلاش‌ها بر ارائه الگویی حلال از  لباس اسلامی متمرکز شده بود، هم نیامده، از گردونه خارج شد.
سال 95 بنیاد ملی مد و عوامل اجرائی آن سفر پرطمطراقی به اسپانیا داشتند. با رسانه‌های اسپانیولی مصاحبه کردند و چند نفر از طراحان همواره در صحنه هم در پاویون جمهوری اسلامی ایران در مادرید، مانتوها و لباس‌های مجلسی خود را با نام حلال به نمایش گذاردند و مدعی شدند که در تلاش‌اند ایران را به پایگاه مد حلال تبدیل کنند. سه سال از آن رویداد گذشته و طرح «ایران، پایگاه مد حلال» در آرشیو بنیاد ملی مد و لباس خاک می‌خورد و به فراموشی سپرده شده است. به اعتقاد نگارنده، فراتر از تبلیغات پرهزینه و بی‌حاصل که نتیجه‌ای جز بی‌اعتبار‌کردن مد ملی ندارد، توصیه می‌شود تا دیر نشده، استراتژی صداقت و هدف‌گذاری را سرلوحه قرار دهیم و مد را که به یک متولی متخصص نیاز دارد، به دست کاربلد و اهل آن بسپاریم. ضمن اینکه ضرورت نگاهی فرهنگی و به‌دور از حب و بغض به مد، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. نگاه‌های سیاسی به مسئله مد و پوشش، باید از پیکره این مدیوم نونهال زدوده شود و از توانایی مالی و فنی بخش خصوصی که به حاشیه رانده شده است، به صورت هدفمند و نه ابزاری، بهره گرفته شود. تجربه چهار دهه مدیریت نشان داده است که هر جا بخش خصوصی با صداقت و با استراتژی حفظ منافع، برای همکاری دعوت شده، سنگ تمام گذاشته و برای کار، دل سوزانده است.
جشنواره‌زدگی و کمیت‌گرایی؛ آفت‌های مد امروز
در شرایط امروز که هزار جیب برای بودجه اندک مد دوخته شده و دانشگاه‌ها بیش از اندازه ظرفیت‌شان، به فقره مد ورود کرده‌اند و دیگر چیزی در چنته ندارند که به نسل جویای آموزش و نوگرایی آموزش دهند، وقت آن رسیده که متولیان به احیای پلتفرم‌های حرفه‌ای و جان‌بخشی به مد حرفه‌‎ای بیندیشند و از حرکت‌های شعارگونه و اتلاف همان بودجه اندک نیز بپرهیزند. سازگارنبودن مد آیینی با مد فرهنگی در جامعه ایران معاصر از یک‌سو، بی‌انگیزگی تک و توک متخصصان صاحب‌نام و صاحب‌نظر حوزه از سوی دیگر و تک‌روی طراحان تازه‌‌به‌دوران‌رسیده، سبب شده که در آغاز تابستان 98 همچنان به رؤیاهای دور‌دست چشم بدوزیم و تحقق امری را مطالبه کنیم که مقدمات تحقق و اجرای آن را جدی نگرفته‌ایم. در شرایطی که هر کس ساز خود را می‌زند و مد در ایران دچار چند‌والدی شده است، جشنواره‌زدگی، همایش‌زدگی و کمیت‌گرایی همچون گل‌مژه‌های چرکین بهاری، دیدگان «کودک نوباوه مد» ایران را پوشانده و او را از نعمت نگرشی واضح به آینده خویش، محروم کرده و دوای درمان آن هم در ید بیضای کسانی‌ است که خود را میراث‌دار مد می‌دانند و تمام مسائل مربوط به این کودک را برای خود مونوپل کرده‌اند.


منبع : شرق
اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف

دیدگاه 55

بیشتر

این حسین کیست....؛؟

این حسین کیست که همه عالم دیوانه اوست، این جمله مختصر ترین و کاملترین جمله ای است که می توان با آن امام حسین علیه السلام را توصیف کرده و پی به عظمتش در عالم بشریت برد، آری واقعاً این حسین کیست؟

از سخنرانی به عنوان عمار، تا جاسوس اسرائیل!

حالا لااقل به حرمت خون شهدای مدافع حرمی که با جاسوسی این آدم اطلاعاتشان به دشمن داده شد، بیایید و بگویید با تأیید چه کسانی این آدم در بعد نظامی آنقدر رشد کرد که به حد بالای دسترسی به اطلاعات مدافعان حرم رسید و شد و آن‌چه نباید می‌شد.

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدئو : «دیوار آدامس» سیاتل؛ از زباله‌دانی تا اثری هنری

ویدئو : امید داشتن عین قدرت است

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر