دیگران چه ساختند، ما چه ساختیم؟

شناسه خبر: 135958 سرویس: فرهنگ و میراث فرهنگی ، گوناگون شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷, ۲۶ : ۱۲ : ۰۰
دیگران چه ساختند، ما چه ساختیم؟
زمانی می‌گفتند دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم، دیگران بخورند. اما حالا مدتی است جمله دوم شکل عوض کرده و کاربرد قدیم خود را از دست داده است.
۵۵آنلاین :

زمانی می‌گفتند دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم، دیگران بخورند. اما حالا مدتی است جمله دوم شکل عوض کرده و کاربرد قدیم خود را از دست داده است.

ما نه‌تنها نمی‌کاریم و به دیگرانی که بعد ما خواهند آمد نیز هیچ اهمیتی نمی‌دهیم که چیزی برایشان می‌ماند یا نه، بلکه کاشته‌های گذشتگان را نیز نابود می‌کنیم و به این وسیله نابودی خود را هم به پیشواز می‌رویم.ما با نقاشی ساخته‌های گذشتگان روی بی‌اعتبارترین محصول دوران خودمان می‌کوشیم اعتباری کسب کنیم. می‌کوشیم هویتی برای خودمان بتراشیم در حالی که انسان‌ها که مهم‌ترین عناصر سازنده پدیده‌های هویت‌ساز هر نسل و اجتماعی هستند را به حاشیه رانده، زیر خروارها خروار مشکلات و گرفتاری و بدبختی مدفون می‌کنیم. ما اصلا تصور و تجسم واضح و روشنی نه از گذشته داریم و نه از حال، برای همین است که دائما نگران و در اضطراب آینده‌ایم. برای همین است که ملتی شده‌ایم که بیشترین میل به مهاجرت و ترک وطن را در تمام ملل دنیا داریم. میل به اینجا نبودن و هرچه زودتر از اینجا رفتن تا نحسی آینده گریبانمان را نگیرد و شاخ آرزوهایمان را به زمین نکشد. می‌گوییم برویم تا حداقل فرزندانمان مثل خودمان بار نیایند و خوشبخت شوند.اما کدام خوشبختی؟! وقتی پرگار گریز فکر همچنان بر مدار یک دایره می‌چرخد و آنکه می‌گریزد تنها جسم خود را نجات می‌دهد و نه روح خود را؛ روح اینجایی خود را، روح سرزمینی خود را، روح را که با خود نمی‌شود برد، روح، هرکجا که احساس تعلق و وابستگی کند می‌ماند،‌ هزاری هم تلاش بکنی با تو به جایی که وابسته‌اش نیست، نمی‌آید، می‌ماند. برای همین آدم مهاجر و ترک وطن کرده، آدم بی‌روح و چیزی گم‌کرده به‌نظر می‌آید. برای همین حافظ از شیراز جایی نمی‌رود و سعدی که آن‌همه جا رفته بود برمی‌گردد به شیراز و درآنجا می‌میرد و مولانا تا آخر عمر حسرت دیار پدری و موطن مادری خود را دارد، و چه دارایی آزاردهنده‌ای است غم غربت، و چه آزار‌دهنده‌تر اینکه تو در موطن خودت دچار این غم شوی و به خیال ترکش بیفتی... غم غربت اگر در بیرون از وطن گریبان فرد مهاجرت‌کرده را بگیرد، طبیعی است اما اگر در میانه وطن، این غم گریبان کسی را بچسبد بیماری نادر و لاعلاجی است که هیچ‌ درمانی برایش وجود ندارد، همانند بدخیم‌ترین سرطان‌ها.

اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف

دیدگاه 55

بیشتر

ژن خوب = کار خوب، زندگی خوب، حال خوب

برایتان سوال پیش نیامده است که چرا درحالی که همه از اقتصاد می‌نالند، آقازاده‌ها همچنان پرکار، کار می‌کنند آنهم با سود زیاد؟

پژوهش تلخی دارد!

«ملک‌الشعرا» عنوانی بود حکومتی برای شاعر بزرگ دوران. اما رقابت برای کسب عنوان «ملک‌الشعرا»، منجر به آن شد که شعرای ایران به مدیحه ‌سرایان حاکمان تبدیل شوند. قاآنی ملک ‌الشعرای ایران از دوران محمدشاه بود. زمانی که ناصرالدین شاه به تخت نشست و امیرکبیر را به صدراعظمی ایران منصوب کرد؛ قاآنی به روال معمول قصیده ‌ای در مدح صدراعظم جدید سرود.

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدیو: مادربزرگ ۱۰۲ ساله رکورد شیرجه در آسمان را شکست!

یک پیرزن ۱۰۲ ساله استرالیایی از ارتفاع چهار هزار و ۳۰۰ متری پرید تا رکورد مسن ترین فردی را که در آسمان شیرجه زده است، بشکند

ویدیو: فیلم ساخته شده توریست از سفر به ایران

فیلمMio Iran توسط سباستین لیندا توریستی ساخته شده که برخلاف توصیه های اطرافیان برای عدم سفر به ایران همراه همسرخود به ایران سفرمی کند لیندا این فیلم رابه پسرش میوتقدیم کرده است

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر