چه‌کسانی بیشترین شکر را دریافت کردند؟

شناسه خبر: 173358 سرویس: اقتصادی ، گوناگون چهارشنبه ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۸, ۵۷ : ۲۰ : ۰۰
چه‌کسانی بیشترین شکر را دریافت کردند؟
چه کسانی بیشترین شکر را دریافت کردند؟
۵۵آنلاین :

ایرانی ها سال ۹۸ را با فوبیای گرانی آغاز کردند؛ فوبیایی که خیلی زود رنگ واقعیت به خود گرفت و به حقیقت تلخی تبدیل شد که دیگر با شکر هم نتوان آن را شیرین کرد. چراکه این روزها نه فقط در فروشگاه های زنجیره ای، که در بازار آزاد مولوی هم خبری از شکر نیست و فعالان بازار از نایابی آن سخن می گویند.

عرضه کنندگانی هم که شکری در دست و بال خود دارند، در حالی مبالغی بالاتر از ۱۰ هزار تومان از خریداران طلب می کنند که نرخ مصوب برای فروش شکر ۳۴۰۰ تومان است. مسئولان تنظیم بازار نیز به جای مبارزه با چنین رانتی و تامین نیاز بازار، به نظر می رسد به گفتاردرمانی روی آورده اند و هم و غمشان فراتر از سخن نمی رود. دبیر ستاد تنظیم بازار در حالی علت افزایش قیمت شکر را مصرف بالای این محصول در ماه رمضان می داند که از بهمن سال گذشته این بازار در التهاب به سر می برد و معاون وزیر جهاد کشاورزی هم از توزیع ۲۰۰ هزار تن شکر به واحدهای فروش خبر داده که بالاتر از میانگین ۱۸۰ هزار تنی مصرف است.

 

دبیر انجمن صنایع قند و شکر هم با وعده واردات یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن شکر در شهریور تلویحا گرانی شکر را ناشی از کمبود عرضه دانست. اما این نابسامانی در هفته های اخیر به بازار برنج هم سرایت کرده و در سال رونق تولید داخلی در حالی قیمت برنج ایرانی از ۲۸ هزار تومان هم عبور کرده که در دیگر سوی بازار برنج های خارجی بین ۶۵۰۰ تا ۱۰ هزار تومان فروخته می شود.

 

گرانی این دو قلم کالای اساسی که جزو مایحتاج روزانه خانوار به حساب می آیند باعث شده تا پیش از هر چیزی سفره مردم کوچک تر از گذشته شود. سفره هایی که طبق وعده های محمود احمدی نژاد قرار بود پول نفت را در خودی جای دهند، اما امروز اندازه شان حتی برای جای گرفتن شکر، چای، برنج، گوشت، مرغ، تخم مرغ، ماکارونی، تن ماهی و ... تنگ شده است.

 

ین روزها دیگر تفاوتی ندارد که کالاها قیمت مصوب دارا باشند یا آزاد؛ وارداتی باشند یا تولید داخل، گویا گرانی به سرنوشت تمامی کالاها در سال 98 گره خورده است. این بار نیز دومینوی افزایش قیمت کالاهای مصرفی به شکر و برنج رسیده و این محصولات را حتی در بازار آزاد کیمیا کرده است. ارتباط گرانی به یک گرانی دیگر نیز به عادت این روزهای مسئولان تبدیل شده تا به این روش کوتاهی های خود را توجیه کنند.

 

به عنوان مثال طی هفته های گذشته قیمت ماکارونی و تن ماهی که به عنوان جایگزین برنج شناخته می شوند رشد 60 تا 70 درصدی را تجربه کرد تا افزایش تقاضا در بازار برنج دور از ذهن نباشد. در حالی که انتظار می رفت مسئولان تنظیم بازار با آگاهی نسبت به این موضوع ثبات قیمت برنج را در دستور کار قرار دهند، اما به ناگاه قیمت این محصول هم از 25 هزار تومان عبور کرد. در این بین فروشندگان عنوان می کنند که «چه چیزی گران نشده که برنج گران نشود؟»، اما از مسئولان انتظار می رود به جای تکرار این جمله و چنین نگاهی به بازار، راهکارهای عملی برای ثبات قیمت را به اجرا بگذارند که متاسفانه عده ای از مسئولان هم همین جمله را به شکل ادبی تری تکرار می کنند.

 

گروهی دیگر از سیاستگذاران نیز بالارفتن قیمت دلار را عامل گرانی برنج می دانند، اما جای سوال است که چرا برنج وارداتی همچنان بین 4500 تا 10 هزار تومان به فروش می رسد و فقط قیمت برنج تولید داخلی به حدود 28 هزار تومان رسیده است؟ البته آنها همین واردات را عامل دیگری برای گرانی برنج ایرانی می دانند. حال لازم به یادآوری است که به گفته مدیرکل دفتر برنامه ریزی تامین تنظیم بازار و ذخایر راهبردی وزارت جهاد کشاورزی از کل تولید دو میلیون و 100 هزار تنی کشور تنها 1300 تن برنج صادرات می شود و مقدار یک میلیون تن هم در سال وارد می شود تا نیاز سه میلیون تنی کشور تامین شود. در نتیجه شائبه کمبود برنج در کشور یا تراز نبودن صادرات و واردات در اینجا رد می شود.

 

 

وقوع سیل در ابتدای سال جاری هم بهانه ای به دست عده ای داد تا قیمت بی ربط ترین کالاها به سیل را هم افزایش دهند. شاید در نگاه اول گران شدن برنج به دلیل وقوع سیل منطقی به نظر برسد، اما باید توجه داشت که 500 هزار هکتار از سطح زیرکشت برنج کشور در دو استان رشت و مازندران قرار دارد و اصولا این شالیزارها در فروردین ماه در حال خزانه گیری هستند و محصولی در آنها موجود نیست. مدیرکل دفتر امور غلات وزارت جهاد کشاورزی نیز حداکثر سه درصد از زمین های کشت برنج را آسیب دیده می داند. حال فقط تحریم و دلالان می مانند تا مسئولان تمام قصور را متوجه این بخش کنند. اما لازم به ذکر است زمانی دلالان فرصت مانور در بازار را پیدا می کنند که نظارتی روی آنها وجود نداشته باشد.

 

اکنون هم اگر عده ای عنان بازار را در اختیار گرفته اند و با احتکار و قاچاق برنج، معیشت مردم را به خطر انداخته اند، ریشه در نبود نظارت ها و گاهی بی مسئولیتی ها دارد. البته مسئولان به جای ساماندهی بازار این روزها ترجیح می دهند با قرار گرفتن مقابل دوربین های تلویزیونی به گفتاردرمانی بپردازند تا شاید از این طریق کنترل بازار را در اختیار بگیرند. شاید آنها از توقف قاچاق و مبارزه با سودجویان بگویند، اما امروز دیگر بر کسی پوشیده نیست که عده ای همچون موریانه بر جان اقتصاد ایران و معیشت مردم افتاده اند و هر روز با هجوم به یک بازار قدرت خرید مردم را سیبل خود قرار می دهند. البته در نبود نظارت های کافی حتی تعدادی از توزیع کنندگان خرد هم با مخلوط کردن برنج خارجی با محصول ایرانی آن را با چند برابر قیمت به خورد مردم می دهند.

 

محتکران شکر را گران کردند

شاید در نگاه اول گرانی شکر موضوع چندان با اهمیتی نباشد، اما طبع و ذائقه ایرانیان باعث شده این محصول برای صرف صبحانه و میان وعده ها حتی در سفره مردم جایگاه ویژه ای پیدا کند و جزو نیازهای اساسی شهروندان به حساب آید. به همین دلیل است که همواره واردات این محصول و تعرفه های آن حرف و حدیث فراوانی به دنبال دارد.

 

یک روز سلطان شکر عنان بازار را در دست می گیرد و فاقد پرداخت تعرفه به طور انحصاری واردات انجام می دهد، روز دیگر هم بر سر دریافت ارز دولتی شکر جنجال بالا می گیرد. با اینکه دولت تهیه این محصول کشاورزی را با ارز 4200 تومانی بر عهده گرفته و قیمت مصوب را 3200 تومان تعیین کرده است، اما طی روزهای اخیر قیمت شکر از 10 هزار تومان عبور کرد و حتی در مقاطعی در بازار نایاب شد. حال کمبود ناگهانی در بازار را نمی توان چندان مرتبط به کاهش تولید یا تاخیر در واردات دانست، این امر را می توان ناشی از یک برنامه سازماندهی شده دانست که گویا عده ای با احتکار شکر به دنبال سودجویی هستند. بسیاری از تولیدکنندگان هم از پربودن انبار تولیدکنندگان خبر می دهند. آماری هم که روز گذشته شرکت بازرگانی دولتی ایران منتشر کرد نشان می دهد از ابتدای سال 3648 شرکت، صنف و تشکل بیش از 168 هزار و 114 تن شکر دریافت کرده اند.

 

در این بین نام فروشگاه ها و کارخانجاتی هم به چشم می خورد که با وجود دریافت صدها تن شکر، در مدت اخیر شکری برای عرضه نداشته اند و یا به بهانه گرانی شکر، قیمت محصولات خود را افزایش داده اند. پیش از این در اسفند 97 نیز حدود 132 هزار تن شکر وارد کشور شده بود. این آمارها سوالات زیادی را مبنی بر دلیل کمبود این کالا در بازار به وجود می آورد.

 

با این حال دبیر ستاد تنظیم بازار و معاون وزیر جهاد کشاورزی عرضه شکر 3400 تومانی را مکفی می دانند که انتظار می رود مقامات ذی صلاح با ورود به این ماجرا نحوه عرضه این شکرهای دولتی را بررسی کنند. با اینکه صورت وضعیت توزیع شکر که روز گذشته از سوی شرکت بازرگانی دولتی ایران منتشر شد از نظم چندانی پیروی نمی کند، اما بررسی های «آرمان» نشان می دهد که از ابتدای فروردین تا 23 اردیبهشت کدام 10 شخص حقیقی و حقوقی بیشترین شکر را دریافت کرده اند. در صدر این فهرست اتحادیه تعاونی های روستایی استان زنجان قرار دارد که در این مدت طی هشت نوبت 5600 تن شکر دریافت کرده است. پس از آن، شرکت ایران گارمنت نماینده سازمان اتکا دیده می شود که این شرکت هم در چهار نوبت 4400 تن شکر خریده است. فروشگاه های رفاه در سراسر کشور نیز در 43 نوبت توانسته اند 4264 تن شکر دریافت کنند و در این فهرست در جایگاه سوم قرار بگیرند.

 

شرکت غله و خدمات بازرگانی منطقه2 نیز 4235 تن شکر را هشت نوبت برای توزیع به دست آورده است. در رده پنجم این فهرست شرکت قند هکمتان قرار دارد که این شرکت هم 2570 تن شکر را در سه نوبت خریده است. شرکت تعاونی صنعتی لبنی صنعتی لبنی سراسری نیز با خرید 2500 تن شکر در یک نوبت در جایگاه بعدی قرار دارد.

 

شرکت تعاونی صنف تولید و توزیع گز و شیرینی اصفهان و اتحادیه سراسری تعاونی های مصرف کارکنان دولت نیز هر کدام با خرید 2000 تن به طور مشترک در رده هفتم حضور پیدا کرده اند. پس از آنها نیز گلمهر غرب با خرید 1540 تن شکر در این فهرست بالاتر از «تصفیه شکر قند ناب آذربایجان شرقی» و اتحادیه تعاون روستایی استان کرمان قرار گرفته است.

 


منبع : آکاایران
اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف

دیدگاه 55

بیشتر

مونتیگو را بشناسید

پشت پرده سایت های شرط بندی فارسی

چند پلاسکوی دیگر فرو می‌ریزد؟

پاساژ کاشانی در خیابان امیر کبیر قابلیت تبدیل شدن به پلاسکویی دیگر را دارد

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدئو؛ انفجار مهیب کارخانه مواد شیمیایی در ترکیه

ویدئو : وقتی یورونیوز اشتباه خبرگزاری های ایرانی را رو می کند

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر