دیگران چه ساختند، ما چه ساختیم؟

شناسه خبر: 135958 سرویس: فرهنگ و میراث فرهنگی ، گوناگون شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷, ۲۶ : ۱۲ : ۰۰
دیگران چه ساختند، ما چه ساختیم؟
زمانی می‌گفتند دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم، دیگران بخورند. اما حالا مدتی است جمله دوم شکل عوض کرده و کاربرد قدیم خود را از دست داده است.
۵۵آنلاین :

زمانی می‌گفتند دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم، دیگران بخورند. اما حالا مدتی است جمله دوم شکل عوض کرده و کاربرد قدیم خود را از دست داده است.

ما نه‌تنها نمی‌کاریم و به دیگرانی که بعد ما خواهند آمد نیز هیچ اهمیتی نمی‌دهیم که چیزی برایشان می‌ماند یا نه، بلکه کاشته‌های گذشتگان را نیز نابود می‌کنیم و به این وسیله نابودی خود را هم به پیشواز می‌رویم.ما با نقاشی ساخته‌های گذشتگان روی بی‌اعتبارترین محصول دوران خودمان می‌کوشیم اعتباری کسب کنیم. می‌کوشیم هویتی برای خودمان بتراشیم در حالی که انسان‌ها که مهم‌ترین عناصر سازنده پدیده‌های هویت‌ساز هر نسل و اجتماعی هستند را به حاشیه رانده، زیر خروارها خروار مشکلات و گرفتاری و بدبختی مدفون می‌کنیم. ما اصلا تصور و تجسم واضح و روشنی نه از گذشته داریم و نه از حال، برای همین است که دائما نگران و در اضطراب آینده‌ایم. برای همین است که ملتی شده‌ایم که بیشترین میل به مهاجرت و ترک وطن را در تمام ملل دنیا داریم. میل به اینجا نبودن و هرچه زودتر از اینجا رفتن تا نحسی آینده گریبانمان را نگیرد و شاخ آرزوهایمان را به زمین نکشد. می‌گوییم برویم تا حداقل فرزندانمان مثل خودمان بار نیایند و خوشبخت شوند.اما کدام خوشبختی؟! وقتی پرگار گریز فکر همچنان بر مدار یک دایره می‌چرخد و آنکه می‌گریزد تنها جسم خود را نجات می‌دهد و نه روح خود را؛ روح اینجایی خود را، روح سرزمینی خود را، روح را که با خود نمی‌شود برد، روح، هرکجا که احساس تعلق و وابستگی کند می‌ماند،‌ هزاری هم تلاش بکنی با تو به جایی که وابسته‌اش نیست، نمی‌آید، می‌ماند. برای همین آدم مهاجر و ترک وطن کرده، آدم بی‌روح و چیزی گم‌کرده به‌نظر می‌آید. برای همین حافظ از شیراز جایی نمی‌رود و سعدی که آن‌همه جا رفته بود برمی‌گردد به شیراز و درآنجا می‌میرد و مولانا تا آخر عمر حسرت دیار پدری و موطن مادری خود را دارد، و چه دارایی آزاردهنده‌ای است غم غربت، و چه آزار‌دهنده‌تر اینکه تو در موطن خودت دچار این غم شوی و به خیال ترکش بیفتی... غم غربت اگر در بیرون از وطن گریبان فرد مهاجرت‌کرده را بگیرد، طبیعی است اما اگر در میانه وطن، این غم گریبان کسی را بچسبد بیماری نادر و لاعلاجی است که هیچ‌ درمانی برایش وجود ندارد، همانند بدخیم‌ترین سرطان‌ها.

اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف

دیدگاه 55

بیشتر

تجربه ناکام «تغییر ساعت»

طرح تغییر ساعت رسمی «روشنایی ذخیره روز» که برای نخستین بار در خلال جنگ جهانی اول آغاز شد و در ادامه با توجیه صرفه اقتصادی و مصرفی در بسیار از کشورها مورد استفاده قرار گرفت، در حال تبدیل شدن به طرحی منفور در میان کارشناسان و مردم است؛ چراکه تحقیقات نشان داده است این طرح می‌تواند پیامد‌های منفی قابل‌ملاحظه‌ای در میزان سلامتی افراد، افزایش مصرف انرژی و بروز حوادث جاده‌ای داشته باشد. کاهش خلاقیت افراد در طول روز از اثرات دیگر آن به‌شمار می‌رود.

اگر در خرمشهر 5 تا آر پی جی داشتم سقوط نمیکرد

روایت سیدمحمد غرضی، استاندار وقت خوزستان از روزهای ابتدای جنگ:

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدیو: ویدئو رنگی نوحه «بخشو» در مسجد دهدشتی های بوشهر

ویدئو رنگی نوحه «بخشو» در مسجد دهدشتی های بوشهر، سال 1349 كه بعدها نوحه "ممد نبودى" بر روى این ملودى ساخته شد. تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد

ویدیو: لحظه درگذشت پیرغلام اهل بیت (ع) در شبیه خوانی

لحظه درگذشت پیرغلام اهل بیت (ع) در شبیه خوانی فوت مرحوم کرم حیدری در گلفرج (جلفا) روز عاشورا ۲۹ شهریور ۱۳۹۷

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر