انتخابات ۹۶ و نرخ تورم

شناسه خبر: 96928 سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵, ۴۲ : ۰۰ : ۰۰
انتخابات ۹۶ و نرخ تورم
تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که اگر رئیس‌جمهور فعلی مجددا شانس کاندیدا شدن در انتخابات آتی را داشته باشد، نزدیک شدن به زمان انتخابات ریاست‌جمهوری وزن تصمیمات سیاسی در حوزه اقتصاد را افزایش می‌دهد. این تصمیمات به‌منظور افزایش رضایت عمومی انجام می‌گیرد؛ اما اثرات منفی این تصمیمات مدتی پس از برگزاری انتخابات بر متغیرهای کلان اقتصادی آشکار می‌شود.
۵۵آنلاین :

تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که اگر رئیس‌جمهور فعلی مجددا شانس کاندیدا شدن در انتخابات آتی را داشته باشد، نزدیک شدن به زمان انتخابات ریاست‌جمهوری وزن تصمیمات سیاسی در حوزه اقتصاد را افزایش می‌دهد. این تصمیمات به‌منظور افزایش رضایت عمومی انجام می‌گیرد؛ اما اثرات منفی این تصمیمات مدتی پس از برگزاری انتخابات بر متغیرهای کلان اقتصادی آشکار می‌شود.

 

اکنون که فقط ۴ ماه تا انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ باقی است و رئیس دولت تدبیر و امید شانس حضور مجدد در انتخابات را دارد، لازم است تا عواقب احتمالی تصمیمات سیاسی ماه‌های آتی بر متغیرهای اقتصادی مورد بررسی قرار گیرد. تمرکز این نوشتار بر بررسی عواقب تصمیمات سیاسی بر نرخ تورم است.

در 30 سال اخیر، سه مرتبه در انتخابات سال‌های ۱۳۷۲، ۱۳۸0 و ۱۳۸۸ رئیس دولت سازندگی، رئیس دولت اصلاحات و رئیس دولت مهرورزی شانس انتخاب مجدد به‌عنوان رئیس‌جمهور را داشته‌اند. بررسی نرخ رشد مهم‌ترین متغیرهای موثر بر نرخ تورم که دولت و بانک مرکزی بر آنها تسلط دارند (نرخ ارز و پایه پولی)، ۶ ماه قبل از انتخابات و ۶ ماه بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری نشان می‌دهد که در همه سال‌های مورد اشاره، متوسط نرخ رشد ماهانه ارز ۶ ماه قبل از انتخابات یک درصد کمتر از متوسط نرخ رشد ماهانه ارز در ۶ ماه بعد از انتخابات است. همچنین متوسط نرخ رشد نقطه به نقطه پایه پولی در ۶ ماه قبل از انتخابات 5/ 6 درصد بیشتر از متوسط نرخ رشد نقطه به نقطه پایه پولی در ۶ ماه بعد از انتخابات است. بنابراین پیشگیری از افزایش متعادل نرخ ارز و اعمال انبساط پولی که می‌تواند به معنای کنترل قیمت کالاهای وارداتی و دسترسی بیشتر آحاد اقتصادی به تسهیلات اعتباری تلقی شود، سیاست غالب در ماه‌های نزدیک به انتخابات بوده است. البته واقعیت آماری فوق‌الذکر در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۷۶ که دولت اصلاحات جانشین دولت سازندگی و سال ۱۳۸۴ که دولت مهرورزی جایگزین دولت اصلاحات شد، قابل مشاهده نیست؛ چراکه تغییر رئیس دولت به معنای تغییر رفتار در حوزه سیاست‌گذاری است.

انتظار از دولت محترم تدبیر و امید این است که سیاست‌های شبه‌پوپولیستی سال‌های ۱۳۷۲، ۱۳۸0 و ۱۳۸۸را تکرار نکند و منافع بلندمدت عقلانیت در سیاست‌گذاری را بر عواید کوتاه‌مدت سیاست‌های عوام‌گرایانه ترجیح دهد. همچنین دولت تدبیر و امید باید بداند که هم سیاست تثبیت ارز در شرایطی که ذخایر ارزی محدود است و هم سیاست انبساط پولی، بالقوه آبستن افزایش‌های آتی تورم است و اگر دولت بتواند نتیجه انتخابات دوازدهم را به نفع خود به پایان ببرد، باید وارث تورمی باشد که خود آن را در اواخر دولت یازدهم خلق کرده است.


منبع : دنیای اقتصاد
اشتراک گذاری

نظرات

دیدگاه‌های شما پس از تایید ناظر منتشر می‌شود.
متون غیرفارسی و پیام‌های حاوی توهین، تهمت یا افترا تایید نخواهد شد.

انصراف

دیدگاه 55

بیشتر

پاکستان چگونه در تله فقر گرفتار شد؟

چهاردهم آگوست ۱۹۴۷، روزی به یادماندنی در تاریخ پاکستان است، روز استقلال. روزی که محمدعلی جناح، قائد اعظم، پس از رهایی از استعمار حکومت بریتانیا در یک سخنرانی در کراچی اعلام کرد، امروز پس از ۱۰ سال تلاش و ممارست، به خواست خداوند کشوری تشکیل شد که هدف آن، زندگی و توسعه بر اساس فرهنگ و تمدن اسلامی است.

تورم از کجا به کجا رسید؟‌

تورم بالا از جمله مسائلی است که طی چهار دهه اخیر همیشه همراه اقتصاد ایران بوده و البته همواره برای کاهش آن برنامه ریزی شده است با این حال این رقم هیچ گاه به سطح متوسط کشورهای جهان نزدیک هم نبوده و حتی هیچ گاه به طور پایدار تک رقمی نمانده است.

اخبار ویدئویی

بیشتر

ویدئو؛ انفجار مهیب کارخانه مواد شیمیایی در ترکیه

ویدئو : وقتی یورونیوز اشتباه خبرگزاری های ایرانی را رو می کند

خبرها

بیشتر

خبرهای دیگر